|
 vergroten |
|
Hoezen van Gruindiek en andere vertelsel.
In 1951 verscheen de eerste druk van het boek Hoezen van Gruindiek. Deze verhalenbundel werd gepubliceerd ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van de heer K. ter Laan. De 27 in het boek vermelde ‘Grunneger vertelsters oet Laankmanstieden’, verhalen over het leven in Slochteren in de jeugdjaren van Ter Laan, die opgroeide aan de ‘Groene Dijk’. De verhalen vormen samen een indrukwekkend tijdsbeeld en geven daarmee de bijzondere waarde aan.
Op zijn 24e jaar verliet K. ter Laan zijn geliefde Slochteren, zoals hij zelf zei. Hij keerde geregeld terug naar Groningen, vanwege zijn betrokkenheid met zijn geboortestreek en de functies die hij bekleedde in de Groninger Beweging.
Hoewel hij tot het eind van zijn leven in het westen is blijven wonen, bleef zijn hart in Groningen (zoals verschillende Ter Laan-kenners reeds hebben opgemerkt). Deze liefde voor en heimwee naar zijn geboortestreek en de mensen die hij kende in zijn jonge jaren weerklinkt in de jeugdherinneringen.
In veel van zijn geschreven werk, komt de band met zijn geboortegrond tot uitdrukking. Hij is daarin meer verteller dan schrijver.
Deze prachtige bundel ‘Gruindiek-verhalen’ wordt bij voldoende belangstelling eind 2010 opnieuw heruitgegeven en aangevuld met nooit eerder gepubliceerde jeugdherinneringen, die een levendig beeld oproepen van een ‘haast vergeten tijd’ van het gezins- en culturele leven en de armoede op het Groninger Land.
Ook worden er verschillende foto’s, affiches en andere tijdsdocumenten opgenomen, die een fraai beeld schetsen van vervolgen tijden.
Stip ter Laan, jongste kleindochter van K. ter Laan, zal een inleiding op het boek verzorgen.
Kornelis ter Laan werd als oudste van 10 kinderen geboren op 8 juli 1871 op een kleine boerenplaats aan de Groene Dijk nr. 9 in Slochteren.
Ter Laan bracht er zijn hele jeugd door, tot hij zich in 1890 op 18-jarige leeftijd in Sappemeer vestigde: als jonge onderwijzer was hij verplicht daar woonachtig te zijn.
Na zijn diensttijd werd hij onderwijzer in Appingedam, Dordrecht en Arnhem. In 1895 werd hij hoofd van openbare lagere en mulo-school in Sluis, Zeeuws Vlaanderen, en trouwde hij met Ida Groen, eveneens afkomstig uit Slochteren. Ida, met wie hij dezelfde sociale bewogenheid deelde, en dezelfde liefde voor hun geboortestreek, overleed in 1946. |