Hoe zij uit Nederland vertrokken

“Hoe zij uit Nederland vertrokken” gaat over het werk van de Katholieke Emigratie Centrale, de enige organisatie die nog bestaat, al is de doelstelling nu anders. Zoals immers het hele leven in de afgelopen zeventig jaar is veranderd. In dit boek wordt ook aandacht geschonken aan de Katholieke Vereniging van Ouders en Familieleden van Geëmigreerden. Dat was het thuisfront, dat achterbleef. Die thuisblijvers kwamen bij elkaar om te proberen de gaten te dichten die in de gezinnen waren ontstaan na het vertrek van familieleden.

22,50

ISBN: 9789052946290 Categorie: Auteur:  

Beschrijving

‘Jullie hebben geen idee hoe groot het land Canada is’, met deze woorden begint de brief die een geëmigreerde neef in Canada aan zijn tante in Delft schreef. Het was een fragment uit de film van Bert Haanstra ‘Mijn neef uit Canada’ in 1952, toen de emigratiegolf op zijn hoogtepunt was. De brief bezorgd bij de eigenaresse van een kruidenierswinkel. Deze foto’s geven de scene weer uit de film. Het fragment werd weer opnieuw gebruikt in de televisieserie ‘Vaarwel Nederland’, uitgebracht in 2021. Met toestemming van Omroep Max en het Instituut voor Beeld en Geluid, ziet u de hoofdpersonen: tante en de postbode. Zie ook pagina 73 in dit boek. Indringender dan hier kan het belang van contact tussen emigranten en de achterblijvers niet worden getoond.

Emigratie is van alle tijden. Misschien was het Bijbelse verhaal over de vlucht naar Egypte wel het eerste in de eeuwenlange historie van mensen die naar een ander land verhuizen. In Nederland was het jaar 1952 het topjaar in de naoorlogse emigratiegeschiedenis. Toen verlieten 48.688 mensen Nederland. Met honderden tegelijk voeren zij in veelal afgedankte troepenschepen naar Australië, Canada, Nieuw Zeeland, Brazilië, Amerika of Zuid Afrika. Wat dreef hen? Wat zochten zij en wat hoopten ze te bereiken?

Nederland was overvol, vonden de meeste Nederlanders. Er was nog altijd woningnood. De Tweede Wereldoorlog stond helder in hun herinnering. In Europa was een tweedeling ontstaan: het Westen en het Oosten en daartussenin een onoverkomelijke grens. Mensen die gingen emigreren zochten de vrijheid, wilden meer ruimte en nieuwe kansen.

Er is over emigratie veel geschreven. Tal van boeken, films en documentaires zijn gepubliceerd. Maar over de begeleiding, voorbereiding en voorlichting van deze landverhuizers is niet veel geschreven. De rol van de emigratiecentrales is lange tijd onderbelicht gebleven.

Dit boek gaat over de Katholieke Emigratie Centrale, de enige organisatie die nog bestaat, al is de doelstelling nu anders. Zoals immers het hele leven in de afgelopen zeventig jaar is veranderd. In dit boek wordt ook aandacht geschonken aan de Katholieke Vereniging van Ouders en Familieleden van Geëmigreerden. Dat was het thuisfront, dat achterbleef. Die thuisblijvers kwamen bij elkaar om te proberen de gaten te dichten die in de gezinnen waren ontstaan na het vertrek van familieleden.

Het boek ‘Hoe zij uit Nederland vertrokken’ is geschreven in opdracht van het Bestuur van de KEC en de Katholieke Vereniging van Ouders en Familieleden van Geëmigreerden. De auteur is Nelly Schouw-Zaat (geb. 1937) die al eerder boeken schreef over emigratie. Zij is tijdens haar werkzame leven altijd journaliste en tekstschrijfster geweest. Van haar hand verscheen in 2006 het boek ‘Thuis in de wereld’, eveneens uitgegeven door Uitgeverij Profiel.

Extra informatie

Aantal pagina's

Bindwijze

Verschijning